A acayiptik be

Yani böyle bir şarkı vardı ve kitleler bununla yıllarını geçirdi, gençliğimizi yedin be Tarkan.
Nice üstatlar, divalar, efsaneler geçti ama senin yanında hepsi k*çımın kenarı bir nevi.
10 yıl sonra dinlesem şu şarkıyı yine zevkle dolarım, beynim öyle yıkanmış. Ay lav yu canımın içi.
Yu ar dı best :)



Ps: Tarkan'ı yolda görsem Tearrrrkeaaaaaan diye bağırabilirim. Hepimiz insanız sonuçta, kimse mükemmel değil.

Güneşi İçine Alan Keyif Kadını

Laaaannn açılın çok boş bıraktım ben buralarııı...

Şarkıyı açalım efemmm...

Moral büsbütün 3. Yıldızını CMAS’tan kapmış profesyonel dalgıçlar gibi diplerde sürünse de yemin ederim güneş, su, yanma,ten rengi değişimi spor insanın endorfinini salgılatıyor, sağıyor hormonları bildiğin mal mal boş yere motive olmuş oluyorsun, ne ayak bu? Soruyorum ne AYAK?

Ben normalde küfreden biri değilim efenim, küfür bile ağzımda kibar duruyor, walla çok kibarım anlamadım. Mesela höhöyttleiyorum, kimse kadın tarzı hitap etmiyor bana öyle bir havam var. Annemden kaptığım, onunda annesinden kaptığı 3. Nesil Zuhal Olcay havası… Hoş ama walla hoş şimdi bu konuda alçak gönüllülük yapamayacağım. Oysa ki içimde bir kamyon şöförü herif yaşıyor. Benim içimde yaşayan kamyon şöförü ancak Levent Yüksel’in Zalim klibindeki “kamyoncu” kadar olsa da ne yapalım o da bir çeşit herif ve ter kokuyordur muhtemelen, naif ama şöför. Öyle bir şey. İçilimde gay olabilecek kadar naif bir kamyon şöförü yaşıyor diyelim.

Ya umarım şarkıyı dinliyorsunuzdur, ben yazarken dinliyorum mesela.

Bu şarkıda kadın ve erkek farklı tonlarda söylüyor ya yani ikili ses var ya işte ben böyle şarkılara bitiyorum. Aslında erkek vokalli grup olduğundan erkek kısmının sesi melodi olarak baz alınsa da  nakarattaki en can alıcı kısım olan “but i would bare it all broken just to fill my cup” kısmı kadın vokalin hakimiyetinde. Ben söylerken kadın vokali takip ediyorum burayı da çığırarak söylüyorum, bununla eğleniyorum… Yani, ne var? Komik mi geldi? Çok mu komik?

Mesela Something Stupid de var böyle 2 sesli, o da muhteşem bir parça ama ardı ardına dinlemeyin, bok gibi olur. Dinlediyseniz belki Travis’in “Love will come through”u buna uygun olabilir.

Allah’ım en sonunda rengim vampirelladan normal insan ten rengine döndü ya walla bir sağlıklı gözüküyorum, bi’ gürbüz oldum bi’ maşallah bana oldum yaaa, taş gibi oldum yemin ederim.

He ben asıl ne yazacaktım, anneme bir Lana Del Rey Blue Jean klibindeki suda yatan tarzı fotoğraf çektirdim, ya yemin ederim anlıyorum bu işten, instagramda en çok "like"lı fotoğrafım oldu. Hafif erotik gibimsi olduğundan sosyal paylaşımlara koyamıyorum ama bakın eğer saçınız sudan çıktığını anında kafanıza yapıştığından ve tabi doğal olarak lana gibi takma kirpik ve hat sanatının bir örneği gibi duran eye linerınız olmadığından malak gibi çıkıyorsanız poz şu şekilde!

Lan Lana sen işini biliyosun, öptüm seni ;) Ben size deniz, havuz ve sairlerinde nasıl fotoğraf çekileceğinin taktiğini verdim daha ne istiyorsunuz? Hem daha bayramın bitmesine bir gün var...

Neyse ben gidiyorum daha da yanıcam ou yeahh…

Evren kaysa yanımdan dokunmadan bana

Mesela insanın yaşlanınca eğer evlenmeyip, tek kalırsa geri kalan hayatının nasıl olacağını tahmin edebilmesi de önemli.

Eğer giderek yalnızlaşan bir hayatım olursa büyük ihtimal kendimi kariyere adayıp otomatikleşmem gibi geliyor bana.

Ya da hepimizin bellediği çok kedili kadınlardan biri olamam… Hayvanları eve hapsetmeyi bencillik olarak görüyorum, ki aman aman hayvan sevmememe rağmen -ki bu aklımda olan tamamen başka bir yazının konusu…-

Önümde 2 seçenek var, ya benim gibi bekar arkadaşlarımla arada bir buluşup eve gittiğinde ağlayan insan olmak…

Ya da –ki ilkinin sonu da buna varıyor büyük ihtimalle- kendine hayali hayatlar kurup bunu yaşayan, zaman zaman kendine zarar veren, şizofrenik bir tip olmak.

Geçen gün arkadaşımla konuşurken “evde oturup kendi hayatımı daha mutsuz nasıl yaparım diye mi düşünüyorsun allasen?” sorusunun devamında ikimiz de bu kanıya vardık. Erkek mantığı kendisi olayı daha hafife alırken ben içten içe doğru olduğunu biliyorum.

İnsanın hayatının çok daha fazla mutsuzluklarla dolu olduğunu hissetmesi basitçe pesimistlik olarak mı, paranoyaklık mı olarak adlandırılır bilmiyorum ama içten içe bunun altıncı histen kaynaklanan ve gerçeklik taşıyan bir düşünce olmamasını istemekteyim. Kaldı ki bunun sebebinin sadece tek olmam değil, ilerde evlenirsem daha büyük sıkıntıların beni beklemekte olduğunu da düşünüyorum bazen.

Yani aslında konu keşke başladığım gibi evde kalmak olsa.

Hayatımın Sylvia Plath gibi sonlanacağını, hatta aksinin mümkün olamayacağı hissini bir atabilirsem, yüzüme karşı “sen hayatında hiç mutlu olamayacaksın” diyen şahsın karşısına geçip “ne kadar mutlu olduğum yüzümden de okunmuyor mu” dediğim günü umursamayacak kadar mutlu olabileceğim sanıyorum.

I would admire the deep gravity of it, its timeless eyes.
I would know you were serious.

There would be a nobility then, there would be a birthday.
And the knife not carve, but enter

Pure and clean as the cry of a baby,
And the universe slide from my side.